کتاب "همه می میرند" نوشته "سیمون دوبوار" چقدر قشنگ این مفاهیمو باز کرده!هدف از زندگی...امید...تلاش...چرای زندگی.... و چقدر ذهن به چالش کشیده میشه و چقدر به فکر فرو میره...بعد از خوندن این کتاب دیگه آدم قبلی نخواهیم بود.... من برای چی زنده ام؟ برای چی زندگی میکنم؟ برای چی تلاش میکنم از خودم مراقبت کنم تا چند سال بیشتر زنده بمونم؟ برای چه هدفی؟ چه منظوری؟ به قول مولانای عزیز : "از کجا آمده ام؟ آمدنم

فوسکا(مشاور امپراتور): چرا می گویید که باید نابود کرد؟ بیشتر توضیح بدهید.خنوخ نبی(پیغمبر فرقه): باااید نابود کرد. - نه ، باید ساخت. + باید نابود کرد. کار دیگری برای انسان نمانده. - اما خودتان شهر تازه ای را بشارت میدادید! + بشارتش را میدهم برای اینکه وجود ندارد! - واقعا دلتان نمیخواهد چنان شهری به وجود بیاید؟ + اگر به وجود می آمد ، اگر همه مردم خوشبخت بودند ، دیگر چه کاری در جهان برایشان باقی می م

انتخاب...تصمیم...

چقدر سخته بخوای برای بقیه زندگیت رو یه نفر شرط ببندی!!

اگه هندونه رو قاچ کردی و سفید بود چی؟! میتونی بندازیش بره

اگه آدم مورد نظر رو قاچ کردی و پوک بود چی؟!

میگن با لباس سفید میری خونه بخت و با لباس سفید میای بیرون!چرا نمی تونم این جمله رو هضم کنم؟؟!!

مگه زندگی قماره؟! نگین که هس!!

امروز همسایه بالایی واسه اولین بار اومد خونمون چایی خوردیم دورهمی. ازم پرسید کلاس چندمم؟ گفتم دارم رو پایان نامم کار میکنم نمیدونم چرا هرچی بزرگ تر میشم سنم رو 14-15 سالگی گیر کرده برا همه چرا بیشتر نمیخوره بهم؟چرا خودم نمیخورم به خودم؟ اون وخ مادر جانم میگه دیگه وقتشه باید به فکر جهازت باشم!!همون از ظاهر که تشخیص بدن 14-15 سالمه نمیان جلو دیگه!همینه که بزرگان میگن از رو ظاهر قضاوت نکنین!! حکمت ای